Over passie, enzo

Het is alweer een tijd geleden dat ik op deze blog heb geblogd, maar nu is het wel weer eens tijd om gedachten te spuien in mijn moedertaaltje.

Het afgelopen weekend ben ik bezig geweest met een project in de Achterhoek, samen met een heleboel andere creatievelingen. Niet zo bijzonder zou je denken, maar dat was het voor mij zeker wel. Het heeft me ervan overtuigd dat echte samenwerking niet zomaar een illusie is. Het kan echt. Iedereen die daar aanwezig was heeft met passie gewerkt aan een gezamenlijk doel, terwijl het onderwerp, vergrijzing en ontgroening in de Achterhoek, niet iedereen dicht bij het hart stond.

Ik heb me lang afgevraagd wat ik nou eigenlijk wilde, na mijn opleiding. Het was alsof ik in een soort gat zonder einde viel en niet meer omhoog kon, maar het afgelopen weekend heeft me een klein beetje omhoog geholpen. Het samen creëren, het samen praten, het leuke dingen doen met andere mensen, voor andere mensen, maar ook voor mijzelf, dat is iets wat ik zeker met regelmaat wil.

Ik wil niet meer achter de geraniums en mijn donkerblauwe vitrage, ik wil weer leren van anderen, met anderen, aan anderen en passie delen. Is dat nou zo moeilijk?