Over passie, enzo

Het is alweer een tijd geleden dat ik op deze blog heb geblogd, maar nu is het wel weer eens tijd om gedachten te spuien in mijn moedertaaltje.

Het afgelopen weekend ben ik bezig geweest met een project in de Achterhoek, samen met een heleboel andere creatievelingen. Niet zo bijzonder zou je denken, maar dat was het voor mij zeker wel. Het heeft me ervan overtuigd dat echte samenwerking niet zomaar een illusie is. Het kan echt. Iedereen die daar aanwezig was heeft met passie gewerkt aan een gezamenlijk doel, terwijl het onderwerp, vergrijzing en ontgroening in de Achterhoek, niet iedereen dicht bij het hart stond.

Ik heb me lang afgevraagd wat ik nou eigenlijk wilde, na mijn opleiding. Het was alsof ik in een soort gat zonder einde viel en niet meer omhoog kon, maar het afgelopen weekend heeft me een klein beetje omhoog geholpen. Het samen creëren, het samen praten, het leuke dingen doen met andere mensen, voor andere mensen, maar ook voor mijzelf, dat is iets wat ik zeker met regelmaat wil.

Ik wil niet meer achter de geraniums en mijn donkerblauwe vitrage, ik wil weer leren van anderen, met anderen, aan anderen en passie delen. Is dat nou zo moeilijk? 

Grappige word error....

Daar schrik je best van als je niet door hebt dat je taal op Engels staat ingesteld.

Crossing Border festival...

Zoek een kaartje voor Crossing Border festival voor de vrijdag avond, 21 november. Wil er enorm graag naartoe!!! Let me know!

Nick, Simon & Garfunkel

Je kunt van alles zeggen over onze Volendamse jongens Nick en Simon. Van hun muziek moet je houden, want het is niet voor iedereen. Ik vond ze altijd al erg goed van stem, maar toen ik onlangs een optreden van hen op Youtube vond, kreeg ik toch echt kippenvel.

Tijdens een openluchtconcert in Bloemendaal speelde het duo namelijk een cover van het Simon & Garfunkel nummer 'Sound of Silence', bijna a capella. De harmonieën zijn echt prachtig:

Aanschouw:

Zwartboek verkozen tot beste film allertijden.

De film Zwartboek werd onlangs verkozen tot beste Nederlandse film allertijden. Het Nederlandse publiek verkoos Simon tot nummer twee.

Hoewel ik Simon nooit heb gezien, ben ik het wel eens met de eerste plek van Zwartboek. Een echte liefhebber van Nederlandse films ben ik eigenlijk nooit geweest, maar in deze film wordt zo'n sterk staaltje acteerwerk neergezet dat ik mijn mening redelijk heb moeten herzien.

Carice van Houten is bij uitstek de beste actrice van Nederlandse bodem.

Drie hoeraatjes voor Zwartboek!

Originaliteit?

"Iets is pas echt origineel als het niet in een hokje past."

Of maak ik het mezelf nu heel moeilijk?

Toch maar volwassen?

Ik weet niet wanneer zoiets gebeurt, maar er is ergens zo'n punt in je leven waarop je ineens een ander niveau bereikt. Een moment waarop je zelf ineens door hebt dat je veranderd bent. Of sterker nog, het moment waarop je je realiseert dat je íemand bent.

Gek genoeg kwam dat moment bij mij pas vandaag. Vandaag was ik bij een brainstorm sessie, het onderwerp even terzijde, maar ik kreeg ineens het gevoel dat mijn mening ook echt van belang was. Tuurlijk vertel je jezelf wel vaker dat je mening er toe doet, maar het echt voelen, dat is een ander verhaal.

Waarom ik dat nu juist vandaag voelde weet ik niet; er gebeurde niet eens iets bijzonders, maar toch voelde ik me ineens meer gewaardeerd. Misschien ook omdat het me na afloop duidelijk werd dat je niet eens zo veel moeite hoeft te doen om gewaardeerd te worden, alleen maar interesse tonen en dingen delen met anderen.

Ooit zeurde ik over het feit dat ik nooit nieuwe mensen ontmoet. Nu weet ik dat dat alleen maar aan mijzelf lag. Dingen komen niet altijd zomaar op je pad. Je moet er ook een klein beetje moeite voor doen.

Word ik dan toch eindelijk volwassen?